1. De joodse familie Pino in Hazers-woude.

Het joodse gezin Pino kwam uit Sneek en zat ondergedoken in Hazerswoude-Dorp. Jakob Pino liet zich vaak op straat zien en dat liep in de gaten. De burgemeester beval dat hij en zijn vrouw en dochtertje moesten worden opgepakt. Hij deed dat, omdat hij niet wilde dat de Duitse bezetter zou denken dat hij niet streng genoeg optrad tegen joodse mensen. Het gezin werd opgepakt en in een concentratiekamp gedood.


De joodse Jakob Pino woonde met zijn vrouw Erna en dochtertje Mechgelien, Lientje, in Sneek. Hij had daar een hotel aan de Veemarkt. Jakob had een oproep ontvangen om zich met zijn gezin te melden bij de Duitse bezetter. Hij besloot onder te duiken. De drie werden in de zomer van 1942 met een auto naar Daan Slui in Hazerswoude gebracht. Hij woonde in een klein huisje in de Bent, buiten het dorp. Daan Slui was na zijn huwelijk daar gaan wonen. Hij was een los werkman en zijn vrouw had tuberculose. Daarvoor werd ze in een sanatorium in Nunspeet behandeld. Daar ontmoette hij iemand van het verzet die hem vroeg of hij onderdak wilde geven aan een joods gezin. Daan had er geen bezwaar tegen.

Jakob Pino heette voortaan Johannes Poelgeest. Op zijn persoonsbewijs stond dat hij Nederlander was en uit Woudenberg woonde. Hij had daarom ‘eerlijk’ tegen zijn gastheer Daan Slui verteld dat hij geen jood was.

Jan/Jakob had geen joods uiterlijk. Hij had een blonde kuif, een melkblank gezicht en een wipneus. Waarschijnlijk dacht hij daardoor, dat hij het zich wel kon permitteren om gewoon op straat te zijn. Mensen uit de buurt hadden hem gezien terwijl hij een ommetje maakte of voor het huis zat. Erna was dan meestal met een handwerkje bezig.

Op een dag werd Jan/Jakob onderweg naar de bibliotheek op de brug in het Westeinde tegengehouden door vier mannen, onder wie twee veldwachters. Hij moest zijn persoonsbewijs tonen. Jakob wist dat de mannen zagen, dat het vals was, maar hij mocht toch doorlopen. Hij voelde dat hij in grote problemen kon komen en zocht daarom hulp bij dominee Heuzeveldt. Jakob vertelde wat er gebeurd was. Hij vroeg of de dominee met de burgemeester kon gaan praten om ervoor te zorgen dat hij in Hazerswoude konden blijven. De dominee overlegde met burgemeester Schokking en een ‘goede’ veldwachter. Ze zagen geen andere mogelijkheid dan Pino en zijn gezin op 1 oktober 1942 te arresteren wegens ‘zich verborgen houden’. Ze werden naar het politiebureau van Hazerswoude gebracht. De Duitse inlichtingendienst werd van de arrestaties op de hoogte gebracht. De inlichtingendienst liet niets van zich horen en na een week werd burgemeester Schokking ongerust. Hij was er niet meer zo zeker van, dat Pino alleen maar een onderduiker was. Hij dacht dat Pino door de Duitsers was gestuurd, om te testen of de burgemeester goed zou handelde. De burgemeester nam weer contact op met de inlichtingendienst. Nu kreeg hij wel antwoord. De arrestanten moesten op 9 oktober naar Den Haag gebracht worden. Daan Slui die ook gearresteerd was moest ook mee. Ze werden opgesloten in ‘het Oranjehotel’, de gevangenis in Scheveningen. Daan Slui werd tot zijn grote verbazing na een paar weken weer vrijgelaten. Later bleek, dat de Pino’s altijd hebben volgehouden dat hun gastheer niet wist, dat zij joden waren. Erna en Lientje werden op 22 oktober in Auschwitz vergast, Jakob stierf op 7 november.

Burgmeester Frans Schokking werd na de oorlog burgemeester van Alphen en daarna van Den Haag. In 1956 werd bekend hoe burgemeester Schokking had gehandeld bij de arrestatie van de familie Pino. De mensen namen het hem kwalijk dat de burgemeester nog eens naar de inlichtingendienst had gebeld. Misschien was de familie nog te redden geweest als hij dat niet had gedaan. Zij snapten wel dat de burgemeester had gedacht dat hij door de Duitse bezetter in de val werd gelokt. Toch keurden zij zijn handelen af en moest burgemeester Schokking aftreden.

Op 19 juni 1955 werd door Ernst Pino een joods gedenkmonument in de tuin van het stadhuis van Sneek onthuld. Ernst was een van de weinige leden van de familie Pino uit Sneek, die de oorlog had overleefd. Hij was na de oorlog naar de VS verhuisd.


terug

 

let op: deze site werkt niet (goed) op mobiel en tablet!!!

terug naar boven

in de pagina