9. Prikkeldraad, mijnenvelden en land onder water.

De Duitse bezetter dacht dat de Engelsen, de Amerikanen en de Canadezen Nederland zouden bevrijden door het land vanaf de Noordzee binnen te komen. Daarom bouwden ze een verdedigingslinie van Noorwegen tot aan Spanje. Er kwam ook een verdedigingslinie van Amsterdam tot aan Rotterdam. Dat betekende dat in de omgeving van Alphen veel wachtposten met prikkeldraad waren, mijnenvelden werden aangelegd en polders onder water werden gezet. Gevaarlijk, spannend maar soms ook heel leuk.

Hitler was er zeker van dat de geallieerden, Engelse, Amerikaanse en Canadese troepen, vanaf de Noordzee of de Atlantische Oceaan Europa zouden binnenvallen. Hij bedacht een plan: er moest aan de westkust van Noorwegen tot aan Spanje geen boot meer aan kunnen meren. De stranden werden een onneembare barrière voor de troepen van de geallieerden. Overal waren bunkers gebouwd voor de Duitse soldaten, uitkijkposten, en prikkeldraadversperringen. In het zand lagen mijnen. Niemand kon het land meer in of uit.

Alsof het nog niet genoeg was, wilde Hitler nog een extra verdedigingslinie bouwen. Dit voor het geval dat de geallieerden het toch lukte om via de Noordzee aan land te komen. Met nog een verdedigingslinie zouden ze niet ver komen. Een brede strook tussen Amsterdam en Rotterdam werd vol gelegd met prikkeldraad, mitrailleursnesten en mijnenvelden. Wegen konden worden afgesloten en sloten werden breder gemaakt, zodat er geen tank doorheen kon. ’s Molenaarsbrug werd opgeblazen, ook om de geallieerden tegen te houden. Om goed te zien wie eraan kwam, werden in de buurt van Avifauna, tegenover ‘s Molenaarsbrug fabrieken en huizen gesloopt.

Heel veel polders werden onder water gezet. Een echte waterbarrière. De vliegtuigen van de geallieerden konden dan vanuit de lucht niet zien waar ze waren. Al die ‘meren’ bestonden immers niet, dus werden kaarten waardeloos.

Het onderwater zetten van polders was niet zonder gevolg voor de boerderijen. Begin maart kregen de burgemeesters van Hazerswoude en Benthuizen te horen wanneer de weilanden onder water gezet zouden worden. Ze hadden nog twee weken de tijd. Er werd een plan bedacht om de boerderijen droog te houden. Er zouden om een aantal polders en boerderijen dijkjes worden aangelegd. De dorpen waren in rep en roer. Veel mannen meldden zich ’s morgens vroeg met een schop om mee te helpen. Grote jongens kregen hiervoor vrij van school. Er moest veel werk verzet worden en er was maar weinig tijd. Tien kilometer dijk in tien dagen! En het lukte! De Duitse bezetter liet de polders onderlopen, maar de boerderijen bleven gespaard. Als dank kregen de dijkenbouwers een oorkonde.

In die nieuwe plassen was veel vis te vinden. Daar waren de mensen blij mee, er was nog maar zo weinig vlees en bovendien was deze vis gratis en niet op de bon. Ook werd er op eenden gejaagd, vooral op eendenkuikens. Die waren, net voordat ze konden vliegen, lekker vet. Hun vlees was heerlijk.

Die zomer waren er wel veel meer muggen dan anders. In de winter kon er al gauw op de polders geschaatst worden.

Aan de Voorweg in Hazerswoude was een mijnenveld. Op een dag liep een geit het veld in. Zij liep al gauw op een mijn. Jongens die in de buurt speelden, zagen het gebeuren. Een van hen, Dirk van der Haven, was er bij. Hij had wel trek in geit en besloot het land in te lopen om het beest weg te halen. ‘Ik weet precies waar de mijnen liggen,’ zei hij nog. Hij kroop onder de omheining het land in en al gauw hoorden de andere jongens nog een harde knal. Ze zagen Dirk met zijn handen voor zijn buik terugkomen, zonder geit. Een groot deel van zijn onderbuik was opengere­ten. Dirk werd met alle spoed naar het ziekenhuis gebracht. Hij wilde eerst nog even langs huis, want hij moest door al die spanning heel nodig naar de wc. Dirk werd geopereerd en overleefde gelukkig zijn over­moed.

Na de oorlog moesten Duitse soldaten de mijnenvelden opruimen. Zij immers wisten waar het gevaarlijke materiaal lag. Toen de klus in het mijnenveld in Hazerswoude bijna was geklaard, trapten twee soldaten op een vergeten mijn. Dat kostte hen het leven.


terug

 

let op: deze site werkt niet (goed) op mobiel en tablet!!!

terug naar boven

in de pagina